Betony przepuszczalne do chodników, placów, parków, parkingów oraz innych obszarów – to produkt kluczowy w budowie miast typu „gąbka”

Opis

i. Wprowadzenie do produktu

Betony przepuszczalne to funkcjonalny materiał do nawierzchni drogowych, wytwarzany poprzez mieszanie i układanie czystych, odpowiednio uziarnionych kruszyw z cementem wysokiej klasy, dodatkami oraz wodą zgodnie z określoną proporcją mieszanki. Charakteryzują się one redukcją hałasu, właściwościami antypoślizgowymi, atrakcyjnym wyglądem, przepuszczalnością oraz nośnością. Szeroko stosowane są na chodnikach, placach, w parkach, na parkingach oraz w innych miejscach – stanowią kluczowy element budowy miast pochłaniających wodę.

iI. Cechy produktu

• Różne kolory, silny efekt wzmocnienia estetyki.
• Prosta konstrukcja; zwykłe zespoły budowlane mogą wykonać pracę po otrzymaniu instrukcji. Materiały są łatwo dostępne, a większość z nich może być pozyskana lokalnie.
• Wysoka opłacalność, integrująca wiele funkcji, takich jak zapobieganie poślizgowi, przepuszczalność oraz redukcja hałasu.

iII. Zakres Zastosowanie

Głównie stosowana w nawierzchniach przeznaczonych do ruchu o niewielkim obciążeniu, nawierzchniach krajobrazowych, okolicach pieńków drzew, ufortyfikacjach brzegów rzek, parkingach, chodnikach, placach itp.

iV. Rodzaje betonu przepuszczalnego

Beton przepuszczalny dzieli się na dwa typy: nawierzchnię całkowicie przepuszczalną oraz nawierzchnię częściowo przepuszczalną.

Podstawa nawierzchni całkowicie przepuszczalnej stanowi zazwyczaj zwykła gleba. Glebę należy zagęścić, pokryć geotekstyliem, a następnie ułożyć warstwę podbudowy z tłucznia. Beton przepuszczalny układa się na tej warstwie tłucznia. Grubość tego typu nawierzchni powinna wynosić zazwyczaj co najmniej 10 cm.

Podstawa dla nawierzchni półprzepuszczalnej może stanowić zwykła betonowa nawierzchnia cementowa lub asfaltowa. W przypadku podstaw betonowych należy nałożyć pianę cementową w celu poprawy przyczepności. W przypadku podstaw z betonu asfaltowego należy zastosować uszczelnienie, aby wzmocnić połączenie z przepuszczalną warstwą nawierzchni. Typ ten wymaga zazwyczaj grubości wynoszącej co najmniej 5 cm.

v. Procedura budowy

1. Budowa przygotowanej podstawy gruntowej

2. Budowa warstwy powierzchniowej nawierzchni

Opis procesu budowy

• Zaznaczyć linie projektowe i zamocować opletkę (formę).
• Na podstawie z gruntu naturalnego należy zagęścić grunt, zwilżyć powierzchnię i ułożyć geotekstyl. W przypadku podstawy cementowej należy zwilżyć powierzchnię cementową lub nałożyć pianę cementową. Ścisłe zakazy wprowadza się nakładanie mieszanki na suchą powierzchnię.
• Korzystając z mieszalnika typu 350, dodaj około 0,33 m³ kruszywa, 100–120 kg cementu, 3–4 kg spoiwa (lub 3–4 kg ciekłego dodatku do betonu) oraz wodę. Ilość wody zależy od konkretnego miejsca robót. Określ odpowiednią zawartość wody podczas pierwszego mieszania i użyj tego jako podstawy dla kolejnych partii mieszanki. Stan optymalny to: wszystkie ziarna kruszywa są pokryte zaprawą cementową, a zaprawa nie wydziela się ani nie przepływa nadmiernie. Jeśli brak zaprawy cementowej, zawartość wody jest zbyt niska – może to prowadzić do utraty ziaren po ułożeniu nawierzchni; należy dodać wody. Jeśli zaprawa przepływa, po ułożeniu nawierzchnia będzie nieprzepuszczalna; taką mieszaninę należy odrzucić lub wykorzystać na warstwie wyrównawczej.
• Kolejność dozowania: najpierw woda, następnie równocześnie kruszywo, cement i spoiwo. Mieszaj przez co najmniej 4 minuty, aż materiały w bębnie mieszalnika osiągną jednolitą konsystencję, przed opróżnieniem.
• Transportuj mieszankę za pomocą wózków budowlanych. Utrzymuj żleb wózka wilgotny. Czas od transportu mieszanki na miejsce robót do ukończenia układania nie powinien przekraczać 40 minut, a w gorące, suche dni letnie – 20 minut.
• Na miejscu układania najpierw wyrównaj mieszankę ręcznie za pomocą deski wygładzającej, a następnie zastosuj maszynę do szlifowania betonu, przesuwając ją tam i z powrotem w celu wypolerowania powierzchni. Jeśli po szlifowaniu pozostaną zagłębienia, wypełnij je przygotowaną mieszaniną i kontynuuj szlifowanie. Obszary niedostępne dla maszyny należy wyrównać ręcznie za pomocą szpatułki; w przeciwnym razie wytrzymałość będzie niewystarczająca, a cząstki mogą łatwo się odrywać.
• Natychmiast po wyrównaniu pokryj powierzchnię folią plastikową, aby zapobiec szybkiej ewaporacji wody i uszkodzeniu cementu. Do przyważenia folii użyj żwiru, długich desek drewnianych lub gleby (zwróć uwagę na wymagania dotyczące oczyszczania w przypadku stosowania gleby).
• Po pokryciu folią rozpoczyna się okres utwardzania. Ruch drogowy musi być ograniczony, a dostęp pieszych zabroniony. Zazwyczaj utwardzanie folią trwa od 3 do 5 dni. Jeśli wnętrze folii pozostaje wilgotne, dodatkowe utwardzanie wodą nie jest wymagane.
• Wykonaj szwy rozszerzalne. Zaleca się wykonywanie szwu rozszerzalnego co 6–8 metrów.
• Po wyschnięciu warstwy powierzchniowej należy natryskiwać uszczelnacz powierzchniowy. Szczegółowe procedury natryskiwania zawarte są w Instrukcji montażu uszczelnacza do nawierzchni przepuszczalnych.

vI. Narzędzia i sprzęt

vII. Precautions

• Przed rozpoczęciem robót bezpośredniemu wykonawcy należy zamontować kostki brzegowe. W przypadku braku kostek brzegowych należy ustawić oplankę.
• Wykonanie robót jest surowo zabronione przy temperaturach ciągle niższych niż 0 °C. Należy dodać środek przeciwzmrozowy, a czas dojrzewania należy wydłużyć.
• Nie zależnie od warunków wykonania robót, natychmiast po ułożeniu należy zakryć powierzchnię folią polietylenową w celu utrzymania wilgotności.
• Wszystkie spoiny robocze należy umieszczać w miejscach szwów rozszerzalności. Wzory krzywoliniowe nie wpływają na konieczność stosowania prostych szwów rozszerzalności. Do wypełniania szwów rozszerzalności można stosować płyty piankowe lub specjalistyczny uszczelniacz szwów.
• Minimalna grubość może wynosić 5 cm, ale ruch pojazdów jest wówczas niedozwolony; dotyczy to wyłącznie przypadku, gdy podłoże stanowi beton. Przy grubości 10 cm lub większej układanie można wykonać w dwóch warstwach. Dostępne są dwie opcje: pierwsza polega na utwardzeniu warstwy podstawowej przez 3–5 dni przed nałożeniem warstwy powierzchniowej; druga to jednoczesne wykonanie obu warstw, co wymaga użycia dwóch mieszarek oraz dwóch zespołów roboczych.
• Typowymi przyczynami odpadania ziaren są: zbyt sucha mieszanka, opóźnione wyrównywanie lub brak utwardzania warstwy ochronnej. Rozwiązaniami są dodatkowe nałożenie impregnatu powierzchniowego lub zastosowanie kleju do wiązania kruszywa.

Zastosowania

Szeroko stosowany w chodnikach, placach, parkach, parkingach oraz innych obszarach – jest niezbędnym produktem przy budowie miast gąbczastych.